This Will Destroy You

wypalilem chyba z 2 paczki papierosow
wypilem 6 kaw
4 dzbanki herbaty
przez 3h mialem problemy z routerem

Pierwsze zdania zawsze mają formę wyjaśnienia. Asymmetry Festival II jest drugą edycją festiwalu tworzonego przez ODA Firlej oraz agencję bookingową Asymmetry.   Prezentowane zostaną zespoły z całego świata, na chwilę obecną potwierdzonych jest udział 16tu wykonawców  z 6 różnych krajów.  Starając sie nie wypisywać litanii gatunków muzycznych – wszyscy pamiętamy opisy zespołów w katalogach wydawnictw niezależnych lat 90tych, postaram się wybrnąć z tej sytuacji wspominając o idei AsyII.

Po ustaleniu podstawy temat można rozwinąć. Celem  jest stworzenie festiwalu, który zainteresuje nie tylko publiczność wrocławską. Chcemy stworzyć wydarzenie, które zostanie zauważone przez fanów o odrobinie niekonwencjonalnym guście muzycznym w całym kraju i poza jego granicami.  Jeśli to wszystko jest mało konkretne,  zachęcam wszystkich do odwiedzenia oficjalnej strony festiwalu (www.asymmetryfestival.pl). To jest pierwszy wpis i nie bedę się rozpisywał o tzw. Lineupie, czy dublował teksty, które już są do Waszej dyspozycji na wcześniej wspomnianej stronie.

Idąc z duchem czasu otwieramy bloga. Medium tak popularne w obecnej chwili,  że nie mogliśmy oprzeć się pokusie, jaką jest przyłączenie się do grona blogerów. Czego można tutaj szukać? Nie będą to moje subiektywne przemyślenia na temat artystów, czy też rozwarzania na temat stanu polskiej kultury. Znadziecie tutaj najnowsze wiadomości o postępach w przygotowaniach imprezy, ciekawostki o muzykach/muzyce, filmy, zdjęcia, wywiady i wiele, wiele innych.  Zachęcam do korzystania z opcji „komentuj”. Dajcie nam znać, co Wam się podoba a co nie. Komentujcie nasze kroki, chcemy w końcu stworzyć coś zarówno dla Was jak i dla nas. Nie ma co ukrywać, że w akcję zaangażowani są ludzie, którzy chcą, aby się działo na dobrym poziomie. Macie możliwość zabrania głosu i wszyskie komentarze, szczególnie te krytyczne, są na pół roku przed rozpoczęciem bardzo istotne i będą mieć oddźwięk  w efekcie końcowym.

Przestrzeń ta będzie redagowana przeze mnie – Piotra Motyla. Znajdą się tu także wpisy Roberta – szefa ODA Firlej, chaos control sp z. o. o. , Tomka  – twórcy chaosu oraz paru osób jeszcze nie wymienionych.

Rzecz miała miejsce,  jak wspomniane, siedem miesiecy temu. Miejsce to samo, budynek co stoi na Grabiszyńskiej z szyldem Firlej. Na poziomie zero tego budynku jest sklep spożywczy, dobrze znany wszyskim bywalcom. W tym to wlaśnie sklepie pracują panie, których nerwy były wystawiane wielokrotnie na próbę (dosłownie i w przenośni). Koniec końców są to poczciwe Polki, dla których muzyka to raczej ładne piosenki wykonywane przez równie ładne, o ile nie ładniejsze, dziewczęta. Ale to nie o paniach ze sklepu miała być mowa.  Piętro wyżej przez siedem dni (sporo tych siódemek), rozbitych dokoło dwóch kolejnych weekendów , przewinęło się wielu muzyków i fanów neurotyczno/ post-rockowych i tak dalej klimatów. Tremę, coś pomiędzy stresem a ekscytacją, miała cała załoga, do tego doszedł mały oddział dzielnych wolontariuszy, którym raz jeszcze dziękujemy. Wiadoma sprawa takie imprezy bez ludzi chętnych pomóc za darmo, może jedynie w zamian za możliwość ogladania koncertów, zrobić się nie da.  W piątek rano ciśnienie wynosiło 1005 hPa i już z  rana wszyscy zjechali sie do pracy. Zgodnie z nakazami dobrej rutyny wypili kawę, a palący zapalili papierosa.  Rzecz jasna, że przygotowania rozpoczęły sie na pare tygodni przed tym piątkiem, ale kto by teraz o tym pamietał? Festiwal rozpoczął się z niezła pompą, Baroness zagwarantował sporą publiczność, Ufomammut kawał niezłego surowego mięcha a przecież jeszcze Lento było.

Był to pewnie jeden z bardziej udanych dni festiwalowych. Baroness uznało własnie ten koncert za jeden z najlepszych swoich koncertów w Europie.  Publiczność odebrała ich równie entuzjastycznie, stagejumping przyprawił organizatorów o małe zmartwienie czy aby nasza barierka to wytrzyma.  A to, co po sobie zostawili. Mamy tutaj małego skana z tzw. <<memory booka>> i dla wszystkich niedowierzajacych o to, co napisali:

Baroness

Ufomammut, który wywołał małe obawy, czego właściwie można sie spodziewać od nich na scenie i poza nią, zostawił po sobie butelkę whisky dla ekipy technicznej, za co byli bardzo wdzięczni  po całym dniu noszenia sprzętu, rozwijania kabli, wszystkiego tego co tam się wyprawia i chętnie ją skonsumowali.  Okazało się, że załogi było parę dobrych osób, starczyło na dwie kolejki, ale pamietajmy – był pierwszy dzień i wszyscy czuli, że należy odpocząć przed sobotą.

Jakby ktoś się zastanawiał jak własciwie wygląda taki zwierz – kosmiczny mammut – mamy podobiznę,  którą zrobił Poia:

Ufomammut

Podarujemy sobie dalsze rozkładanie każdego dnia na poszczególne pierwiastki. Najlepiej chyba zobrazują to wybrane filmiki oraz wpisy z <<memory booka>>.  This will destroy you kazało czekać nam cały dzień na swój wpis do naszej księgi. Gdy w końcu wróciła do nas była ciężka i mokra od tuszu.

This Will Destroy You

Niektórzy podeszli do tematu mroczniej, bardziej poetycko.

AmenRa

Była też prostota.

Aaron Turner

Warto też przypomieć imprezę w Drodze do Mekki, która już niestety nie istnieje. Filmik niestety w nienajlepszej jakości.

Ostatni dzień festiwalu wraz z Minskiem. Panowie gościli we Wrocławiu dwa dni podbijając atmosferę do zenitu.